خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میز نفت، شاه از این وضعیت خشمگین بود و کسی هم نمی دانست چرا مملکت به این وضع افتاده است؛ مجیدی در یک جلسه با حضور محمدرضا پهلوی، مثالی می زند که شاه را بسیار ناراحت می کند بطوری که جلسه را با حالت قهر ترک می کند. مجیدی می گوید:
با افزایش درآمد نفت، تمام نظم و ساختاری که با صبر و حوصله و با خون دل ظرف سالها گذاشته شده بود از هم پاشید. یک سال پیش از برکناری هویدا، جلسهای باحضور اعلیحضرت تشکیل دادیم که در آن جلسه هویدا نخست وزیر، هوشنگ انصاری وزیر امور اقتصادی و دارایی، حسنعلی مهران رئیس بانک مرکزی و خودم به عنوان وزیر مشاور برای برنامه و بودجه حضور داشتیم.
در آن دوره گرفتاریهای واقعاً سخت و لاینحلی به وجود آمده بود. اعلیحضرت خیلی مغموم و دپرس بودند شاه گفت: «چطور شد یک دقعه به این وضعیت افتادیم؟» آقایان همه ساکت بودند.
من گفتم: «قربان اجازه بفرمایید به عرضتان برسانم. ما درست وضع یک مردمی را داشتیم که در یک دهی زندگی میکردند و زندگی خوشی داشتند، منتهی گرفتار خشکسالی شدند، به قدری آب کم بود کشاورزی تعطیل شده بود. در این شرایط مدام آرزو میکردند باران بیاید. اندکی بعد باران سنگینی آمد که به سیل تبدیل شد و تمام روستا را خراب کرد. آدمها ولی زنده ماندند و توانستند جانشان را نجات دهند. ولی زندگی و سرمایه شان نابود شد. ما هم درست همین وضع را داریم. ما مملکتی بودیم که داشتیم خوش زندگی میکردیم اما درآمد بیشتری میخواستیم. به یکباره درآمد نفتمان چند برابر شد و مانند همان سیل عمل کرد و زندگی مام را شست و برد.
شاه از این حرفم خوششان نیامد و ناراحت شدند؛ بلند شدند و جلسه را ترک کردند. همه به من اعتراض کردند که این چه حرفی بود زدی؟ گفتم: «آقای انصاری، این واقعیت است بایستی به اعلیحضرت بگوییم. این درآمد نفت است که پدر ما را درآورد».
منبع: تاریخ شاهی هاروارد
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
