خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میز نفت، در سالهای اخیر گزارشهای متعددی از افزایش قابلتوجه کشتیهای باری و نفتکشهایی که بدون خدمه رها شدهاند و حامل میلیونها دلار نفت در آبهای بینالمللی شناور هستند، منتشر شده است.
این پدیده که دیگر دیگر یک مورد استثنایی نیست، نشاندهنده بحران عمیق در حملونقل دریایی جهانی است که از همپوشانی عوامل ژئوپلیتیک، اقتصادی و نظارتی ناشی میشود.
آمارها نشان میدهد که تعداد نفتکشهای متروکه تجاری از ۲۰ مورد در سال ۲۰۱۶ به حدود ۴۱۰ مورد در سال ۲۰۲۵ رسیده و بیش از ۶ هزار ملوان را تحت تأثیر قرار داده است، امری که فشار زیادی بر اتحادیهها، مقامات بندری و نهادهای بینالمللی وارد میکند.
دلیل رهاشدگی نفتکش ها چیست؟
بحران وقتی جدیتر میشود که این نفتکشها حامل محمولههای ارزشمند نفت خام هستند که به دلیل تعویق دستمزدها و کمبود آب، غذا و شرایط انسانی نامناسب، خدمه را برای ماهها در دریا گرفتار نگه میدارند.
یکی از این موارد شامل نفتکشی با حدود ۷۵۰ هزار بشکه نفت روسیه به ارزش تقریبی ۵۰ میلیون دلار بود که در آبهای بینالمللی متوقف شد، زیرا خدمه گزارش دادند که ماهها حقوق دریافت نکردهاند و دولتها با حساسیتهای سیاسی از ورود آن به بندر جلوگیری کردند.
کارشناسان ریشه این افزایش را به چند عامل مهم نسبت میدهند: تحولات ژئوپلیتیک، افزایش ناگهانی هزینههای حملونقل دریایی پس از اختلالهای زنجیره تأمین جهانی، و رشد «ناوگان سایه» یا «فلات ناواضح» شامل نفتکشهای قدیمی با ساختار مالکیتی غیرشفاف و بیمه ناقص است که معمولاً برای دور زدن تحریمهای غربی به کار میروند.
این ناوگانها اغلب تحت «پرچمهای مصلحتی» ثبت میشوند—کشورها با مقررات ضعیف نظارتی—و مسئولیت حقوقی و بازگرداندن ملوانان را پیچیده و کند میکنند، همین امر احتمال رهاسازی کشتیها را افزایش میدهد.
سهم پرچم های مصلحتی
پرچمهای مصلحتی در سال ۲۰۲۵ حدود ۸۲ درصد از کشتیهای متروکه را شامل میشدند، که این نشان میدهد نظارت ضعیف و تقسیمشدن مسئولیتها میان چند کشور و شرکت، یکی از عوامل کلیدی در این بحران است.
در عمل، وقتی مالک یا شرکت پشتیبان پرداخت دستمزدها را به تأخیر میاندازد یا از انجام تعهداتش خودداری میکند، خدمه در آبهای بینالمللی گرفتار میمانند و ورود به بندر یا انتقال محموله با موانع سیاسی و حقوقی مواجه میشود.
علاوه بر هزینههای مالی که شامل دستمزدهای عقبافتاده و هزینههای اتحادیهها برای کمک به خدمه میشود، این وضعیت بار انسانی سنگینی نیز دارد و نقض حقوق کارگران دریایی را برجسته میکند.
نهادهای بینالمللی حملونقل و کار دریایی برای کاهش وقوع موارد مشابه، خواستار شفافیت بیشتر مالکیت کشتیها، نظارت موثرتر بر بیمه و ثبت، و تضمین حقوق خدمه در قراردادها قبل از سوار شدن به کشتیها هستند، اما بدون همکاری بینالمللی هماهنگ، این مشکلات همچنان میتواند ادامه یابد
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
