خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میز نفت، بازار جهانی نفت تاکنون بخشی از پیامدهای اختلال در تنگه هرمز را با اتکا به ذخایر نفتی و محموله‌هایی که پیش از تشدید محدودیت‌ها راهی بازار شده‌اند، مدیریت کرده است. با این حال، تداوم اختلال در این گذرگاه راهبردی می‌تواند به‌تدریج آثار اقتصادی گسترده‌تری بر بازار انرژی و هزینه زندگی مصرف‌کنندگان برجای بگذارد.
روزنامه «العربی الجدید» در تحلیلی که ۱۲ نوامبر منتشر کرده، نوشته است ذخایر نفتی برای بازار جهانی زمان خریده‌اند و پالایشگاه‌ها در کوتاه‌مدت می‌توانند با استفاده از موجودی ذخایر و محموله‌های در مسیر، فعالیت خود را ادامه دهند.
ذخایر نفتی چگونه از شوک فوری جلوگیری می‌کنند؟
وجود ذخایر نفتی و محموله‌های پیشین، یکی از عواملی است که مانع انتقال فوری تمام آثار اختلال در عرضه به بازار شده است.
پالایشگاه‌ها می‌توانند برای مدتی بخشی از نیاز خود را از ذخایر موجود تأمین کنند و منتظر رسیدن محموله‌های جدید بمانند. این سازوکار به بازار فرصت می‌دهد تا در برابر اختلالات کوتاه‌مدت واکنش نشان دهد.
با این حال، ذخایر نفتی منبعی نامحدود نیستند و برداشت مستمر از آنها، در صورت جایگزین نشدن با عرضه جدید، می‌تواند توان مقابله با بحران را کاهش دهد.
مسیرهای جایگزین نفت؛ راهکار ناقص کشورهای منطقه
عربستان سعودی و امارات متحده عربی بخشی از صادرات نفت خود را از طریق خطوط لوله و بنادر خارج از تنگه هرمز انجام می‌دهند. این مسیرها امکان ادامه بخشی از صادرات را حتی در شرایط محدودیت تردد دریایی فراهم می‌کنند.
همچنین عرضه نفت از مناطقی مانند آمریکای شمالی، آفریقا و آمریکای لاتین به متنوع‌تر شدن منابع تأمین بازار کمک کرده است.
با وجود این، ظرفیت مسیرهای جایگزین به اندازه‌ای نیست که بتواند تمام محموله‌هایی را که در شرایط عادی از تنگه هرمز عبور می‌کنند، جبران کند. به همین دلیل، ادامه اختلال در این آبراه همچنان یک ریسک جدی برای امنیت عرضه انرژی جهان محسوب می‌شود.
افزایش هزینه بیمه و حمل‌ونقل در کمین بازار
یکی دیگر از پیامدهای احتمالی تداوم اختلال در تنگه هرمز، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل دریایی و بیمه محموله‌های انرژی است.
افزایش ریسک عبور کشتی‌ها از مناطق پرتنش می‌تواند هزینه انتقال نفت و فرآورده‌های نفتی را بالا ببرد. این هزینه‌ها در نهایت ممکن است به قیمت تمام‌شده انرژی منتقل شوند.
در چنین شرایطی، حتی اگر بازار با کمبود فوری نفت مواجه نشود، افزایش هزینه‌های لجستیکی می‌تواند فشار مستقلی بر قیمت سوخت و سایر کالاها ایجاد کند.
خطر اصلی؛ انتقال تدریجی بحران به اقتصاد جهانی
نکته محوری تحلیل العربی الجدید، تفاوت میان مدیریت کوتاه‌مدت اختلال و تحمل بلندمدت آن است. ذخایر نفتی، محموله‌های در مسیر و منابع جایگزین عرضه می‌توانند از بروز شوک فوری جلوگیری کنند، اما برای جبران پایدار اختلال به‌تنهایی کافی نیستند.
اگر محدودیت‌های انتقال انرژی ادامه پیدا کند، فشار ابتدا در هزینه حمل‌ونقل و بیمه نمایان می‌شود و سپس می‌تواند به بازار فرآورده‌های نفتی، قیمت سوخت و هزینه تولید و جابه‌جایی کالاها منتقل شود.
بنابراین، اثر اقتصادی بحران تنگه هرمز صرفاً با بررسی قیمت روزانه نفت قابل ارزیابی نیست. مدت‌زمان اختلال، میزان مصرف ذخایر، ظرفیت واقعی مسیرهای جایگزین و هزینه انتقال محموله‌ها، عوامل تعیین‌کننده در میزان خسارت احتمالی به بازار جهانی خواهند بود.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
