خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میزنفت، قیمت جهانی نفت در ظاهر از برخورد عرضه و تقاضا به دست میآید؛ اما پشت این معادله، جریان عظیمی از پول، اعتبار و معاملات آتی قرار دارد. تصمیمهای فدرالرزرو میتواند هزینه این پول را تغییر دهد، ارزش دلار را بالا یا پایین ببرد و انتظارات معاملهگران از رشد اقتصاد جهانی را دگرگون کند. بانک مرکزی آمریکا قیمت نفت را تعیین نمیکند، اما یکی از قدرتمندترین تنظیمکنندگان مالی آن به شمار میرود.
نرخ بهره چگونه به نفت میرسد؟
مهمترین اهرم فدرالرزرو، نرخ بهره است. افزایش نرخ بهره، هزینه دریافت وام را برای خانوارها، شرکتها و دولتها بالا میبرد و بهتدریج سرعت سرمایهگذاری و مصرف را کاهش میدهد. بازار نفت نیز از همین نقطه واکنش نشان میدهد؛ زیرا کند شدن اقتصاد جهانی به معنای کاهش تولید صنعتی، حملونقل و مصرف سوخت خواهد بود.
این اثر فقط به اقتصاد آمریکا محدود نمیماند. دلار ارز مسلط در تجارت جهانی است و افزایش نرخ بهره آمریکا میتواند هزینه تأمین مالی را در بسیاری از کشورهای جهان بالا ببرد. به همین دلیل، سیاست انقباضی فدرالرزرو اغلب با افزایش نگرانی از رکود و کاهش برآوردها از رشد تقاضای نفت همراه میشود.
کاهش نرخ بهره معمولاً مسیر مقابل را فعال میکند. تأمین مالی ارزانتر، احتمال رکود را کاهش میدهد و سرمایهگذاران را به سمت داراییهای پرریسکتر سوق میدهد. نفت نیز از بهبود انتظارات اقتصادی و ورود دوباره سرمایه به بازار کالا حمایت میگیرد، هرچند نتیجه نهایی همچنان به وضعیت عرضه بستگی دارد.
دلار سریعتر از اقتصاد عمل میکند
سریعترین مسیر انتقال سیاست فدرالرزرو به بازار نفت، ارزش دلار است. افزایش نرخ بهره، بازده اوراق خزانهداری آمریکا را جذابتر میکند و سرمایه بیشتری را به سوی داراییهای دلاری میکشاند. تقویت دلار، خرید نفت را برای کشورهایی با ارزهای دیگر گرانتر میکند و قدرت خرید مصرفکنندگان بزرگی مانند چین، هند، ژاپن و اعضای اتحادیه اروپا را کاهش میدهد.
کاهش ارزش دلار نتیجهای معکوس دارد. نفت برای خریداران خارج از آمریکا ارزانتر میشود و زمینه رشد تقاضا را فراهم میکند. افت ارزش دلار همچنین درآمد واقعی کشورهای تولیدکننده را کاهش میدهد و ممکن است آنها را به حمایت از قیمتهای بالاتر سوق دهد.
رابطه دلار و نفت البته یک قانون دائمی و مکانیکی نیست. هنگام وقوع جنگ، تحریم یا اختلال بزرگ در عرضه، هر دو دارایی میتوانند همزمان گران شوند؛ نفت با نگرانی از کمبود عرضه بالا میرود و دلار از هجوم سرمایهگذاران به داراییهای امن سود میبرد. در چنین شرایطی، جغرافیای بحران موقتاً بر منطق معمول بازارهای مالی غلبه میکند.
بازار تصمیم آینده را پیشخور میکند
بازار نفت تا روز نشست فدرالرزرو منتظر نمیماند. معاملهگران با انتشار هر گزارش تورمی، آمار اشتغال یا سخنرانی یکی از اعضای بانک مرکزی، احتمال تصمیم بعدی را محاسبه میکنند و موقعیتهای خود را تغییر میدهند. به همین دلیل، گاهی قیمت نفت بدون هیچ تغییر رسمی در نرخ بهره، چند دلار جابهجا میشود.
یک گزارش ضعیف از بازار کار آمریکا میتواند احتمال کاهش نرخ بهره را افزایش دهد، دلار را پایین بیاورد و از قیمت نفت حمایت کند. در مقابل، تورم بالاتر از انتظار ممکن است بازار را به تداوم نرخهای بالا قانع کند؛ در این وضعیت، دلار و بازده اوراق افزایش مییابد و معاملات نفت زیر فشار فروش قرار میگیرد.
اثر نخست سیاست پولی در دلار، اوراق خزانهداری و بازار آتی نفت ظاهر میشود؛ اما اثر اقتصادی آن زمان بیشتری نیاز دارد. کاهش مصرف سوخت، افت تولید کارخانهها و کند شدن تجارت جهانی معمولاً چند ماه پس از افزایش نرخ بهره آشکار میشود. فدرالرزرو ابتدا انتظارات را تغییر میدهد و سپس به اقتصاد واقعی میرسد.
رقابت نفت با اوراق خزانهداری
نفت فقط یک کالای فیزیکی نیست و بخش بزرگی از معاملات آن در بازارهای مالی انجام میشود. زمانی که بازده اوراق خزانهداری آمریکا افزایش مییابد، نگهداری یک دارایی کمریسک جذابتر میشود. بخشی از سرمایهگذاران نیز موقعیتهای خرید خود در بازار کالا را میبندند و پول را به سمت اوراق منتقل میکنند.
در دوره کاهش نرخ بهره، این رقابت ضعیفتر میشود. افت بازده داراییهای امن، ورود سرمایه به بازارهای سهام و کالا را افزایش میدهد و نفت میتواند از این جابهجایی مالی سود ببرد. بنابراین واکنش کوتاهمدت قیمت نفت همیشه بازتاب مصرف واقعی نیست و گاهی از تغییر ترکیب سبد سرمایهگذاران سرچشمه میگیرد.
نرخ بهره و هزینه ذخیره نفت
نگهداری نفت در مخازن یا نفتکشها نیز به منابع مالی نیاز دارد. نرخ بهره بالا، هزینه خرید و انبار کردن محموله را افزایش میدهد؛ زیرا سرمایه شرکت برای مدتی در یک دارایی فیزیکی حبس میشود. در این شرایط، معاملهگران و پالایشگاهها انگیزه بیشتری برای کاهش ذخایر و فروش سریعتر محمولههای خود پیدا میکنند.
کاهش نرخ بهره هزینه ذخیرهسازی را پایین میآورد و نگهداری نفت برای فروش در آینده را آسانتر میکند. تقاضای ناشی از انبارسازی میتواند بازار نقدی را تقویت کند، بهویژه زمانی که معاملهگران انتظار دارند قیمتهای آینده بالاتر از قیمت روز باشد.
شیل آمریکا زیر فشار پول گران
سیاست فدرالرزرو از مسیر هزینه سرمایه بر عرضه نفت نیز اثر میگذارد. شرکتهای فعال در صنعت شیل برای حفاری چاههای جدید، خرید تجهیزات و بازپرداخت بدهی به منابع مالی گسترده نیاز دارند. نرخ بهره بالا اجرای پروژههای تازه را گرانتر میکند و شرکتهای کوچک یا بدهکار را بیش از دیگران تحت فشار قرار میدهد.
البته افزایش نرخ بهره، تولید چاههای فعال را یکشبه متوقف نمیکند. شرکتهای بزرگ بخشی از هزینههای خود را از محل جریان نقدی تأمین میکنند و قراردادهای پوشش ریسک نیز فشار مالی را کاهش میدهد. اثر نرخ بهره ابتدا در تعداد دکلها و بودجه حفاری دیده میشود و سپس با تأخیر به رشد تولید نفت آمریکا میرسد.
قدرتی بزرگ بدون ضریب ثابت
برای اثر فدرالرزرو بر نفت نمیتوان یک فرمول ثابت ساخت. افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی نرخ بهره لزوماً نفت را به اندازه مشخصی ارزان نمیکند؛ زیرا علت تصمیم بانک مرکزی و شرایط همزمان بازار اهمیت بیشتری از عدد نرخ بهره دارد.
اگر نرخ بهره در یک اقتصاد قدرتمند افزایش یابد، چشمانداز رشد میتواند اثر منفی پول گران را خنثی کند. اگر همان افزایش برای مهار تورم شدید و در آستانه رکود انجام شود، فشار بر قیمت نفت بسیار سنگینتر خواهد بود. وضعیت تولید اوپکپلاس، تقاضای چین، ذخایر تجاری و تحولات ژئوپلیتیک نیز نتیجه نهایی را تغییر میدهد.
پژوهشهای فدرالرزرو نشان میدهد سیاست پولی آسان میتواند به افزایش قیمت کالاها کمک کند، اما این اثر اغلب موقتی باقی میماند. جهشهای پایدار نفت معمولاً به رشد واقعی تقاضای جهانی، محدودیت ظرفیت تولید یا اختلال در عرضه نیاز دارند. پول ارزان میتواند شعله را بلندتر کند، اما بدون سوخت کافی قادر به روشن نگهداشتن آن نیست.
بانک مرکزی آمریکا قیمتگذار نفت نیست
وزن فدرالرزرو در روزهای عادی بازار متوسط تا بالاست و هنگام ترس از رکود یا تغییر ناگهانی سیاست پولی افزایش مییابد. با وقوع جنگ یا حذف چند میلیون بشکه نفت از بازار، قدرت عرضه دوباره بر میدان مالی غلبه میکند. بانک مرکزی آمریکا نمیتواند نفت ازدسترفته بر اثر تحریم، جنگ یا کاهش تولید اوپکپلاس را جایگزین کند.
اوپکپلاس و تحولات ژئوپلیتیک مقدار نفت موجود در بازار را تغییر میدهند و چین و اقتصاد جهانی سمت تقاضا را میسازند. فدرالرزرو اما هزینه ورود پول به این معادله را تعیین میکند. به بیان ساده، فدرالرزرو قیمتگذار نفت نیست؛ اما میتواند ترمز یا پدال گاز بازار جهانی نفت باشد.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
