خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میز نفت، با وجود ذخایر عظیم نفتی، صنعت نفت ونزوئلا با بحرانهای زیربنایی، پالایشگاهی و تحریمها دست و پنجه نرم میکند. حتی حمایتهای رئیسجمهور ترامپ از سرمایهگذاری در این بخش، نتواسته است روند بازگشت سریع تولید به سطح پیشین را تسهیل کند.
ونزوئلا زمانی یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان بود و در دهه ۱۹۷۰ تولید روزانهاش به بیش از ۳ میلیون بشکه رسید. این رشد تولید ناشی از سرمایهگذاریهای کلان شرکتهای نفتی آمریکایی در ذخایر عظیم نفت این کشور بود. اما با ملیسازی صنعت نفت در سال ۱۹۷۶ و کاهش تدریجی تولید در دهههای بعدی، این کشور در مسیر سقوط قرار گرفت.
در دهه ۹۰، تولید نفت مجدداً به اوج خود رسید، زیرا کاراکاس مقررات را تسهیل کرد و قراردادهای تولید پر سودی را پیشنهاد داد. با روی کار آمدن هوگو چاوز و اجرای سیاستهای سوسیالیستی، تولید نفت به سرعت کاهش یافت.
زیرساختهای فرسوده، مشکلات پالایشگاهی
با وجود ذخایر عظیم نفتی، چالشهای زیادی در برابر بازگشت این صنعت به روزهای اوج قرار دارد. مهمترین این چالشها، زیرساختهای فرسوده و پالایشگاههای ناکارآمد هستند.
پالایشگاههایی مانند پاراگوآنا که در ایالت فالکون قرار دارند، اکنون با کمتر از یک پنجم ظرفیت خود فعالیت میکنند و به طور مکرر با مشکلاتی چون آتشسوزی، انفجار و نشت نفت روبهرو هستند. این مشکلات باعث میشود که تولید نفت در مقیاس بالا غیرممکن باشد. بازسازی این تاسیسات به میلیاردها دلار نیاز دارد و این هزینهها، فرآیند احیای صنعت نفت ونزوئلا را به شدت پیچیده و زمانبر کرده است.
یکی دیگر از مشکلات اساسی کمبود کاندنستات، هیدروکربن سبک مورد نیاز برای ترکیب با نفت سنگین و تسهیل جریان آن به پالایشگاهها است. تولید کاندنستات در ونزوئلا به شدت کاهش یافته و این کشور برای ادامه تولید نفت سنگین خود مجبور به واردات این ماده از دیگر کشورها است. تا پیش از این، ایران به ونزوئلا نپتا (یک مشتق کاندنستات) ارسال میکرد، اما اکنون تأمین این ماده در شرایط فعلی پیچیدهتر شده است.
در حالی که ترامپ به شدت از شرکتهای نفتی بزرگ درخواست کرده که در صنعت نفت ونزوئلا سرمایهگذاری کنند، این درخواستها با استقبال سردی از سوی این شرکتها مواجه شده است.
برخی از مدیران شرکتهای بزرگ نفتی، مانند مدیر عامل اگزونموبیل، ونزوئلا را کشوری غیرقابل سرمایهگذاری میدانند و در نتیجه، وعدههای زیادی برای سرمایهگذاری در این کشور نداشتهاند. با وجود این، برخی دیگر از شرکتها دیدگاههای مثبتی ابراز کردهاند، اما هنوز هیچ تعهد جدی برای بازسازی و توسعه صنعت نفت ونزوئلا دیده نمیشود.
نیاز به میلیاردها دلار و چندین سال سرمایهگذاری
بازگشت صنعت نفت ونزوئلا به سطح تولید تاریخی، نیازمند سرمایهگذاری حداقل ۱۸۰ میلیارد دلار و چندین سال تلاش مداوم است. در حال حاضر، چالشهای زیرساختی، کمبود مواد اولیه و مشکلات زیستمحیطی باعث شده که این بازگشت نه تنها دشوار، بلکه زمانبر باشد. به نظر میرسد که حتی حمایتهای دولت ترامپ نمیتواند به سرعت صنعت نفت ونزوئلا را به روزهای اوج خود بازگرداند.
با وجود ذخایر عظیم نفتی و وعدههای حمایت آمریکا، صنعت نفت ونزوئلا همچنان در دامی از بحرانهای زیرساختی، تحریمها و بیاعتمادی شرکتهای نفتی گرفتار است. حتی ترامپ هم نمیتواند سریعاً راه بازگشت این صنعت به روزهای اوج را هموار کند.
ونزوئلا که زمانی یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان بود، حالا با چالشهایی به مراتب بزرگتر از آنچه تصور میشد مواجه است. در حالی که رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، از شرکتهای نفتی بزرگ خواسته تا با حمایت واشنگتن در این کشور سرمایهگذاری کنند، اما واقعیت چیز دیگری است: صنعت نفت ونزوئلا که روزگاری به بیش از ۳ میلیون بشکه در روز میرسید، اکنون با بحرانهای عمیق اقتصادی، زیرساختهای فرسوده و کمبود مواد اولیه روبهرو است که بازگشت آن به روزهای اوج را تبدیل به یک مأموریت غیرممکن کرده است.
تاریخچه صنعت نفت ونزوئلا
در دهه ۱۹۷۰، صنعت نفت ونزوئلا به اوج خود رسید و تولید روزانهاش به بیش از ۳ میلیون بشکه رسید. این پیشرفت چشمگیر مرهون سرمایهگذاریهای کلان شرکتهای نفتی بزرگ جهانی بود که در این کشور منابع عظیم نفت را استخراج میکردند. اما با ملیسازی صنعت نفت در سال ۱۹۷۶ تحت رهبری کارلوس آندرس پِرِز، روند سرمایهگذاریها تغییر کرد. این تغییر، اگرچه نتواست تولید را متوقف کند، ولی به تدریج کاهش تولید آغاز شد.
امروز، صنعت نفت ونزوئلا به شدت آسیب دیده است. پالایشگاههای کلیدی مانند پاراگوآنا، که زمانی قلب تپنده صنعت نفت این کشور بودند، اکنون تنها با یک پنجم ظرفیت خود کار میکنند.
این پالایشگاهها با مشکلاتی چون آتشسوزیها، انفجارها و نشت نفت دست و پنجه نرم میکنند، که باعث میشود تولید نفت در مقیاس بالا غیرممکن باشد. علاوه بر این، کمبود کاندنستات، یک هیدروکربن سبک برای ترکیب با نفت سنگین، به یکی دیگر از مشکلات بزرگ تبدیل شده است. این ماده که برای انتقال نفت سنگین به پالایشگاهها ضروری است، اکنون در ونزوئلا به شدت کمیاب شده است.
سرمایهگذاریهای خارجی با تردید روبهرو شدهاند
در حالی که ترامپ با وعده حمایت از شرکتهای نفتی آمریکایی خواسته تا در صنعت نفت ونزوئلا سرمایهگذاری کنند، بسیاری از این شرکتها هنوز از این دعوت استقبال نکردهاند. برخی از مدیران شرکتهای بزرگ نفتی مانند دارن وودز، مدیر عامل اگزونموبیل، اعلام کردهاند که ونزوئلا به دلیل بحرانهای سیاسی، اقتصادی و زیربنایی کشوری "غیرقابل سرمایهگذاری" است. حتی با وجود دیدگاههای مثبت از برخی شرکتها، هنوز هیچ تعهد جدی برای بازسازی و توسعه این صنعت دیده نمیشود.
احیای صنعت نفت ونزوئلا به سرمایهگذاریهای کلانی نیاز دارد که طبق برآوردها حداقل ۱۸۰ میلیارد دلار هزینه در بر خواهد داشت. به علاوه، به دلیل وضعیت بحرانی زیرساختها و مشکلات فنی، این فرایند به زمان زیادی نیاز خواهد داشت.
در حالی که ترامپ بر لزوم سرمایهگذاری شرکتهای آمریکایی تأکید دارد، به نظر میرسد که چالشهای موجود همچنان به سرعت این بازگشت را غیرممکن میسازد. هرچند حمایتهای آمریکا میتواند انگیزهای برای سرمایهگذاری ایجاد کند، اما این کشور همچنان نیازمند برطرف کردن بحرانهای داخلی و جذب اعتماد شرکتهای بینالمللی است.
صنعت نفت ونزوئلا که زمانی یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان بود، حالا به دلیل بحرانهای شدید اقتصادی، سیاسی و زیرساختی در وضعیت بحرانی قرار دارد. با وجود وعدههای ترامپ برای حمایت از سرمایهگذاریها، چالشهای موجود در این صنعت آنقدر زیاد هستند که احیای آن به سادگی ممکن نیست. راه بازگشت به روزهای اوج تولید نیازمند میلیاردها دلار و چندین سال تلاش است که هنوز دور از دسترس به نظر میرسد.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
