خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میزنفت، بحران کشتیرانی در تنگه هرمز فقط کرایه حمل نفت را افزایش نداده، بلکه منطق قیمتگذاری در بازار خریدوفروش نفتکشها را نیز وارونه کرده است. در شرایط عادی، کشتی نوساز باید گرانتر از نمونه کارکرده باشد؛ اما اکنون برخی نفتکشهای دستدوم با دهها میلیون دلار اضافهقیمت نسبت به کشتی نو معامله میشوند.
دلیل این اتفاق را باید در یک عامل جستوجو کرد: زمان تحویل. سفارش یک نفتکش جدید به کارخانههای کشتیسازی، بهمعنای انتظار دو تا سهساله است؛ درحالیکه نفتکش دستدوم میتواند بلافاصله وارد بازار شود و از کرایههای کمسابقه بهره ببرد.
در بازاری که اجاره روزانه بعضی نفتکشهای آماده ورود به خلیج فارس از یک میلیون دلار عبور کرده، خریدار دیگر فقط برای بدنه، ظرفیت یا عمر کشتی پول نمیدهد؛ بخش مهمی از قیمت برای حذف زمان انتظار پرداخت میشود.
اضافهقیمت ۵۲ میلیون دلاری VLCC
بزرگترین اختلاف قیمتی از نظر مبلغ به نفتکشهای غولپیکر VLCC اختصاص دارد. قیمت یک VLCC دستدوم به حدود ۱۸۲ میلیون دلار رسیده است؛ درحالیکه سفارش نمونه نوساز همین کشتی حدود ۱۳۰ میلیون دلار هزینه دارد.
بهاینترتیب، خریدار برای در اختیار گرفتن فوری یک نفتکش آماده، ۵۲ میلیون دلار بیشتر از قیمت کشتی نو پرداخت میکند. این اختلاف معادل ۴۰ درصد قیمت نفتکش نوساز است.
VLCCها ستون اصلی انتقال نفت خام در مسیرهای بلند، بهویژه از خلیج فارس به آسیا، محسوب میشوند. محدودشدن تعداد کشتیهای آماده و افزایش تقاضا برای کنترل مستقیم ناوگان، ارزش این نفتکشها را بهشدت بالا برده است.
رکورد اختلاف به سوئزمکس رسید
بیشترین اختلاف درصدی در بازار نفتکشهای سوئزمکس دیده میشود. قیمت نمونه دستدوم این کلاس به حدود ۱۳۰ میلیون دلار رسیده، درحالیکه نفتکش سوئزمکس نوساز تقریباً ۸۹ میلیون دلار قیمتگذاری میشود.
فاصله دو قیمت به ۴۱ میلیون دلار میرسد؛ یعنی نفتکش کارکرده حدود ۴۶ درصد گرانتر از نمونهای است که تازه از کارخانه تحویل خواهد شد.
این اختلاف نشان میدهد بازار حاضر است برای دسترسی فوری، حتی نزدیک به نصف قیمت یک کشتی نوساز را بهعنوان اضافهقیمت بپردازد. در واقع، کشتی دستدوم بهدلیل عمر کمتر ارزشمند نشده، بلکه بهدلیل آمادهبودن کمیابتر و گرانتر شده است.
افراماکس؛ ۲۰ میلیون دلار گرانتر
وارونگی قیمت به نفتکشهای کوچکتر افراماکس نیز رسیده است. قیمت یک افراماکس دستدوم حدود ۹۵ میلیون دلار اعلام شده، درحالیکه ساخت نمونه جدید تقریباً ۷۵ میلیون دلار هزینه دارد.
در این کلاس، اضافهقیمت تحویل فوری به ۲۰ میلیون دلار یا حدود ۲۷ درصد رسیده است. فاصله قیمتی افراماکس کمتر از VLCC و سوئزمکس است، اما همچنان یک وضعیت نامتعارف را در بازار جهانی کشتی نشان میدهد.
مشاهده همزمان این پدیده در هر سه کلاس اصلی نفتکش تأیید میکند که بازار با یک معامله استثنایی یا قیمتگذاری موردی مواجه نیست. «آمادهبهکار بودن» به مزیت مستقلی تبدیل شده که دهها میلیون دلار ارزش دارد.
یک میلیون دلار درآمد در یک روز
عامل اصلی این رقابت، جهش درآمد نفتکشهاست. نرخ روزانه اجاره نفتکشهای آماده ورود به خلیج فارس به حدود یک میلیون و ۳۵ هزار دلار رسیده است. کرایه روزانه حمل نفت از دریای عمان به چین نیز حدود ۶۴۴ هزار دلار گزارش شده است.
بر این اساس، انتظار دو تا سهساله برای تحویل کشتی نو میتواند بهمعنای ازدسترفتن صدها میلیون دلار درآمد احتمالی باشد. بنابراین پرداخت ۲۰ تا ۵۲ میلیون دلار اضافه برای یک کشتی آماده، از نگاه برخی مالکان و شرکتهای تجاری توجیه اقتصادی پیدا میکند.
همزمان افزایش حق بیمه جنگی، نگرانی از حمله به شناورها و کاهش تعداد مالکان مایل به اعزام کشتی به منطقه، عرضه عملیاتی ناوگان را محدود کرده است. ممکن است تعداد نفتکشها روی کاغذ تغییر بزرگی نکرده باشد، اما تعداد کشتیهایی که حاضر و آماده پذیرش مأموریت در مسیرهای پرخطر هستند، کاهش یافته است.
بازار برای حذف انتظار پول میدهد
بحران هرمز اکنون دو بازار را همزمان تحت تأثیر قرار داده است: بازار اجاره نفتکش و بازار مالکیت کشتی. جهش کرایهها، شرکتهای انرژی و بازرگانان نفت را به خرید مستقیم نفتکش تشویق کرده، اما صف طولانی کارخانههای کشتیسازی پاسخ فوری به این تقاضا نمیدهد.
نتیجه، شکلگیری یک معادله کمسابقه است: نفتکش نوساز ارزانتر است، اما دیر میرسد؛ نفتکش دستدوم گرانتر است، اما از همان روز نخست درآمد تولید میکند.
در بازار فعلی، سن کشتی تنها معیار قیمت نیست. بحران هرمز ارزش زمان را وارد قیمت نفتکش کرده است؛ بازاری که اکنون برای کشتی قدیمی پول بیشتری نمیدهد، بلکه برای حذف دو تا سه سال انتظار دهها میلیون دلار اضافه میپردازد.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
