خبرگزاری میز نفت:
وحید حاجی پور | گاهی هزینه یک انتصاب، با پایان وزارت تمام نمی‌شود؛ به‌ویژه وقتی گزارش‌هایی درباره عملکرد فرد منصوب‌شده به دست وزیر برسد، اما سرنوشت رسیدگی به آن‌ها روشن نباشد. ماجرای محسن محمدپور، دستیار محسن پاک‌نژاد، از همین زاویه اهمیت دارد؛ ماجرایی درباره ارتباطات رسانه‌ای در دفتر وزیر و استفاده از این ارتباطات برای تخریب مدیران صنعت نفت.
محمدپور از سال‌ها پیش در حلقه نزدیکان پاک‌نژاد حضور داشت و با آغاز وزارت او، به‌عنوان دستیار وزیر انتخاب شد. آنچه عملکرد او را به موضوعی قابل‌پیگیری تبدیل کرد، ارتباط با تعدادی از خبرنگاران حوزه نفت و گردانندگان حساب‌های توییتری بود؛ ارتباطاتی که بنا بر گزارش‌های مورد اشاره، به سفارش انتشار مطالب علیه مدیرانی چون حمید بورد، رامین حاتمی، محمدصادق عظیمی فر، علیرضا سلمان‌زاده و سعید صادقی انجامیده بود.
در روایت مطرح‌شده از این فعالیت‌ها، محمدپور تمایل برخی خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای به «دیده‌شدن» را می‌شناخت؛ افرادی که برای جلب‌توجه مخاطب، به دنبال اخبار حاشیه‌ای و مطالب موسوم به «ویژه» بودند. او از همین تمایل بهره می‌گرفت و اطلاعاتی در اختیار آنان می‌گذاشت که انتشارشان، مسیر فشار بر مدیران موردنظرش را هموار می‌کرد.
حساسیت ماجرا زمانی بیشتر شد که شائبه خوراک رسانی به رسانه‌های مخالف دولت چهاردهم نیز به میان آمد. محمدپور متهم شد که از جایگاه خود در دفتر وزیر و ارتباط با واسطه‌های رسانه‌ای، برای تخریب افرادی استفاده می‌کند که با آنان اختلاف دارد.
وزیر چه می‌دانست و چه کرد؟
گزارش این فعالیت‌ها همراه با مستندات به اطلاع پاک‌نژاد رسیده بود. از این نقطه، مسئولیت ماجرا دیگر به رفتار دستیار وزیر محدود نمی‌شود؛ نحوه مواجهه وزیر وقت با گزارش‌ها نیز باید بررسی شود. پاک‌نژاد چه دستوری صادر کرد، رسیدگی را به چه کسی سپرد و نتیجه چه بود؟
سرانجام پس از چند ماه، دفتر کار محمدپور از طبقه پانزدهم وزارت نفت به طبقه‌ای پایین‌تر منتقل شد. بااین‌حال، مشخص نیست این جابه‌جایی چه نسبتی با گزارش‌های ارائه‌شده داشت و آیا با کاهش اختیارات، محدودشدن دسترسی‌ها یا تغییر مسئولیت او همراه بود. انتقال دفتر، بدون روشن‌شدن سرنوشت رسیدگی، این پرسش را باقی گذاشت که آیا فعالیت‌های مورد اعتراض نیز متوقف شده بود؟
نقطه قابل‌نقد در عملکرد پاک‌نژاد همین‌جاست. اگر مستندات، دخالت دستیار او در تخریب رسانه‌ای مدیران را تأیید می‌کرد که می‌کرد، تصمیم وزیر باید متناسب با نتیجه بررسی می‌بود؛ تصمیمی که بتواند مسیر تکرار چنین رفتاری را ببندد. باقی‌ماندن موضوع در حد جابه‌جایی اداری، می‌توانست هم نظارت دفتر وزیر را زیر سؤال ببرد و هم این تصور را ایجاد کند که برخورداری از نزدیکی به وزیر، مانع رسیدگی مؤثر است.
وزارت تمام شد اما پرسش‌ها باقی ماند
اکنون که دوران وزارت پاک‌نژاد پایان یافته، برای روشن‌شدن ابعاد ماجرا باید زنجیره سفارش، انتقال و انتشار مطالب بررسی شود؛ از مکاتبات و پیام‌های احتمالی تا زمان انتشار خبرها و ارتباط افراد دخیل. چنین بررسی‌ای مشخص می‌کند کدام مطالب حاصل پیگیری مستقل خبرنگاران بوده و کدام موارد احتمالاً از ارتباطات غیررسمی در دفتر وزیر سرچشمه گرفته است.
اگر محسن اول برخوردی محکم و قاطع با محسن دوم داشت، هیچگاه به این متهم نمی‌شد محمدپور بااطلاع او و هماهنگی با مقام عالی وزارت، به تخریب مدیران نفتی و خط بدهی به برخی رسانه‌ها مشغول بوده است. این همان اشتباه بزرگی است که موجب حاشیه آفرینی برای وزیر سابق نفت در نهادهای حاکمیتی و امنیتی شد.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
