خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میز نفت، تاریخ معاصر پر از جنگها و درگیریهایی است که بهظاهر سیاسی یا نظامی بودهاند، اما در پس پرده، کنترل منابع نفتی و مسیرهای حمل و نقل آن، نقش اصلی را ایفا کرده است.
یکی از نخستین نمونههای آشکار، جنگ ششروزه ۱۹۶۷ بود. در این جنگ کوتاه و تعیینکننده، کنترل مسیرها و منابع انرژی در منطقه خاورمیانه، به یکی از اهداف راهبردی تبدیل شد.
نیروهای درگیر نه فقط بر مرزهای سیاسی، بلکه بر دسترسی به منابع نفتی و مسیرهای حمل آن تمرکز داشتند، نشانهای اولیه از این که نفت میتواند عامل اصلی درگیری باشد، حتی در جنگهایی که بهظاهر برای مسائل مرزی یا امنیتی رخ میدهند.
جزئیات جنگ خلیج فارس برای نفت
دههها بعد، جنگ خلیجفارس ۱۹۹۱ نمونهای آشکار از تلاقی سیاست و نفت بود. بیرونراندن صدام حسین از کویت، کشوری با ذخایر نفتی عظیم، اقدامی مستقیم برای حفظ کنترل جهانی بر منابع انرژی منطقهای محسوب میشد.
بازگرداندن ثبات سیاسی و تضمین جریان نفت به بازارهای جهانی، هدفی بود که فراتر از امنیت ملی آمریکا و متحدانش عمل میکرد.
بازگشت به نفت عراق
در سال ۲۰۰۳، جنگ عراق بهطور مستقیم با نفت گره خورد. یکی از اهداف پشت پرده، کنترل و نفوذ بر ذخایر عظیم نفتی عراق بود. حضور نظامی و اشغال مناطق کلیدی، امکان مدیریت استخراج و صادرات نفت را برای قدرتهای خارجی فراهم کرد و نشان داد نفت میتواند انگیزهای فراتر از مقابله با تهدید نظامی باشد.
نمونهای دیگر، جنگ داخلی لیبی ۲۰۱۱ بود. شورشها و درگیریهای داخلی به تسلط بر میادین نفتی و مدیریت صادرات محدود شد. میادین نفتی منبع درآمد و اهرمی برای قدرت سیاسی داخلی و نفوذ بینالمللی بودند. کنترل نفت در این شرایط به معنای کنترل بخشی از سرنوشت کشور بود.
در آفریقای نفتی و ونزوئلا چه خبر بود؟
در آفریقا نیز نفت عامل اصلی نزاع بود. جنگ نیجریه دهه ۱۹۹۰ در منطقه دلتا نمونهای روشن است. شورشهای مسلحانه محلی عمدتاً برای گرفتن سهم از درآمد نفت و اعتراض به توزیع ناعادلانه منابع شکل گرفتند. دلتا نفتی نیجریه منبع اقتصاد ملی و صحنهای برای مناقشه بین جامعه محلی، دولت و شرکتهای بینالمللی شد.
نگاهی به آینده نشان میدهد نفت همچنان عامل تنش خواهد بود. محاصره دریایی ونزوئلا ۲۰۲۶، با هدف دسترسی و کنترل نفت کاراکاس، نمونهای تازه از همان الگوی تاریخی است: حتی در قرن بیستویکم، نفت محرک مستقیم تحرکات نظامی و اعمال فشار بینالمللی است.
یک نگاه یکپارچه نشان میدهد که نفت، فراتر از یک کالای اقتصادی، یک ابزار ژئوپلیتیک است. جنگها و درگیریها در طول دههها، همه بخشی از یک روند پیوستهاند: رقابت برای کنترل منابع، مسیرهای حمل و نفوذ اقتصادی-سیاسی. در خاورمیانه، آفریقا و آمریکای جنوبی، نفت نقطه تمرکز قدرت، ثروت و استراتژی بوده است.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
