خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میز نفت، سرانجام پس از ماه‌ها کش‌وقوس و انتشار اخبار متعدد درباره تغییر مدیریت شرکت نفت و گاز پارس، تورج دهقانی از مدیرعاملی این شرکت کنار گذاشته شد؛ تصمیمی که از مدت‌ها پیش انتظار آن می‌رفت، اما به دلایل مختلف به تعویق افتاده بود. اکنون با پایان مدیریت دهقانی، پرونده یکی از پرحاشیه‌ترین دوره‌های مدیریتی این شرکت وارد مرحله تازه‌ای شده است.
دهقانی در حدود یک سال حضور خود در رأس شرکت نفت و گاز پارس، روزهای آرامی را پشت سر نگذاشت. شرکتی که مسئولیت توسعه و تولید از بزرگ‌ترین میدان گازی جهان را بر عهده دارد، در این دوره بارها با اخبار و حواشی مرتبط با بازداشت برخی مدیران شرکت‌های پیمانکاری طرف قرارداد مواجه شد؛ اتفاقاتی که به‌تدریج فضای مدیریتی این مجموعه را تحت تأثیر قرار داد.
یک سال مدیریت؛ انبوهی از حاشیه‌ها
در ماه‌های گذشته، انتشار اخبار مربوط به بازداشت مدیران برخی شرکت‌های پیمانکاری فعال در پروژه‌های نفت و گاز، پرسش‌های فراوانی درباره وضعیت قراردادها، نحوه نظارت بر پیمانکاران و عملکرد ساختار مدیریتی شرکت نفت و گاز پارس ایجاد کرد. هرچند بازداشت مدیران شرکت‌های پیمانکاری به‌خودی‌خود به معنای احراز تخلف مدیرعامل کارفرما نیست، تکرار این اتفاقات ضرورت شفاف‌سازی درباره وضعیت پروژه‌ها و مناسبات قراردادی را افزایش داد.
در چنین شرایطی، انتظار می‌رفت وزارت نفت زودتر درباره وضعیت مدیریت این شرکت تعیین تکلیف کند. بااین‌حال، تصمیم نهایی پس از ماه‌ها گمانه‌زنی اتخاذ شد و دهقانی سرانجام از صندلی مدیرعاملی کنار رفت.
پایان مدیریت، پایان پرسش‌ها نیست
برکناری دهقانی اگرچه به دوره مدیریتی او پایان داده، اما پرسش‌های مربوط به اتفاقات یک سال گذشته همچنان پابرجاست. هنوز روشن نیست در روزهای آینده چه تحولاتی در ارتباط با پرونده‌های مطرح‌شده رخ خواهد داد و آیا بررسی‌های جاری به انتشار اطلاعات تازه‌ای درباره عملکرد این دوره منجر می‌شود یا خیر.
البته باید میان حواشی مدیریتی، مسئولیت نظارتی و اتهامات احتمالی اشخاص تفکیک قائل شد. تاکنون صرف برکناری دهقانی را نمی‌توان نشانه وجود اتهام قضایی علیه او یا نتیجه مستقیم بازداشت پیمانکاران دانست.
هزینه یک انتخاب مدیریتی
ماجرای نفت و گاز پارس بار دیگر اهمیت انتصاب مدیران در شرکت‌های راهبردی صنعت نفت را برجسته می‌کند. در مجموعه‌ای که مسئولیت اجرای پروژه‌های چندمیلیارددلاری و تأمین بخش بزرگی از گاز کشور را بر عهده دارد، بی‌ثباتی مدیریتی و حاشیه‌های مستمر می‌تواند تمرکز سازمان را از مأموریت اصلی خود منحرف کند.
اکنون مسئله فقط رفتن تورج دهقانی نیست؛ پرسش مهم‌تر این است که چه سازوکاری برای ارزیابی عملکرد مدیران وجود دارد و چرا تعیین تکلیف مدیریتی در چنین شرکت حساسی تا این اندازه طول کشیده است؟
تغییر مدیرعامل می‌تواند نقطه آغاز اصلاحات باشد، اما جایگزین بررسی عملکرد دوره گذشته نیست. وزارت نفت باید روشن کند چه برنامه‌ای برای بازگرداندن ثبات مدیریتی، تقویت نظارت بر پیمانکاران و جلوگیری از تکرار حاشیه‌ها در شرکت نفت و گاز پارس دارد.
دهقانی رفت، اما هزینه حاشیه‌های مدیریتی را نمی‌توان با یک حکم برکناری از کارنامه صنعت نفت پاک کرد.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
