خبرگزاری میز نفت:
وحید حاجی پور | سالها یکی از مهمترین سرمایههای صنعت نفت ایران، نه فقط منابع زیرزمینی و تأسیسات عظیم، بلکه مدیرانی بودند که نامشان با تخصص، تجربه و اعتبار حرفهای شناخته میشد. مدیرانی که برند شخصی خود را نه با تبلیغات، بلکه با سالها فعالیت تخصصی، تصمیمهای مهم و حضور در موقعیتهای دشوار ساخته بودند.
امروز اما این پرسش مطرح است که چرا برند مدیران نفت که زمانی بخشی از سرمایه اجتماعی این صنعت محسوب میشد، دیگر مانند گذشته قدرت و اثرگذاری ندارد؟
برند مدیران نفت چگونه ساخته میشد؟
در گذشته، یک مدیر نفتی پیش از رسیدن به جایگاههای بالای مدیریتی، مسیر طولانی حرفهای را طی میکرد. تجربه در بخشهای فنی، حضور در مناطق عملیاتی، کار در پالایشگاهها و شناخت مشکلات واقعی صنعت، پایهای بود که اعتبار مدیریتی بر آن شکل میگرفت.
مدیران میدانستند یک حکم مدیریتی موقتی است، اما نامی که در صنعت از خود باقی میگذارند، ممکن است تا سالها همراهشان باشد. به همین دلیل، رفتار حرفهای و نحوه تصمیمگیری برای آنها اهمیت زیادی داشت.
آنها مراقب بودند چه روابطی ایجاد میکنند، چگونه با پیمانکاران تعامل دارند و چه تصمیمهایی ممکن است بر برداشت دیگران از استقلال و سلامت عملکردشان اثر بگذارد. اعتبار شخصی برای آنها بخشی از اعتبار سازمانی بود که مدیریت میکردند.
تغییر مفهوم برند مدیریتی در صنعت نفت
در سالهای اخیر، مفهوم برند مدیریتی در صنعت نفت تغییر کرده است. در برخی موارد، دیده شدن بیشتر از ساخته شدن اعتبار اهمیت پیدا کرده است.
حضور رسانهای، انتشار گسترده اخبار فعالیتها و ارائه تصویر مثبت از عملکرد، به بخشی از مدیریت امروز تبدیل شده است. این ابزارها زمانی مفید هستند که در کنار عملکرد واقعی قرار بگیرند، اما زمانی که جای کارنامه را بگیرند، فاصله میان تصویر و واقعیت افزایش پیدا میکند.
برند واقعی یک مدیر از نتیجه تصمیمها، کیفیت عملکرد و اعتمادی که در طول زمان ایجاد میکند شکل میگیرد، نه از میزان حضور در فضای رسانهای.
چرا مسیر ساخت مدیران نفتی تغییر کرد؟
یکی از دلایل تغییر برند مدیران نفت، تغییر در مسیر مدیرسازی است. صنعت نفت در گذشته مدیران خود را عمدتاً از دل تجربه عملیاتی پرورش میداد.
فردی که سالها در بخشهای تخصصی و فنی فعالیت کرده بود، با رسیدن به جایگاه مدیریتی شناخت دقیقتری از پیچیدگیهای صنعت داشت. این مسیر طولانی علاوه بر دانش، یک سرمایه مهم ایجاد میکرد؛ اعتماد.
اما کوتاه شدن مسیر رشد مدیریتی و کاهش نقش تجربه عملیاتی در برخی انتخابها، باعث شده فاصله میان جایگاه مدیریتی و سابقه حرفهای افراد بیشتر شود.
هزینه کاهش اعتبار مدیران نفتی
برند مدیران نفت فقط یک مسئله شخصی نیست. در صنعتی مانند نفت، اعتبار مدیران بخشی از اعتماد عمومی به سازمان محسوب میشود.
وقتی مدیران یک مجموعه از اعتبار حرفهای برخوردار باشند، تصمیمهای آنها با اطمینان بیشتری پذیرفته میشود. اما زمانی که این سرمایه تضعیف شود، حتی اقدامات درست نیز ممکن است با تردید بیشتری مواجه شوند.
کاهش اعتبار مدیریتی همچنین بر بدنه سازمان اثر میگذارد. کارکنانی که احساس کنند مسیر رشد حرفهای کمتر به تخصص و تجربه وابسته است، انگیزه کمتری برای توسعه مهارتهای خود خواهند داشت.
بازگشت به برند واقعی مدیران صنعت نفت
صنعت نفت برای عبور از چالشهای آینده، بیش از هر زمان دیگری به مدیرانی نیاز دارد که برند خود را بر پایه دانش، تجربه و کارنامه بسازند.
برند مدیریتی با تبلیغات ساخته نمیشود و با تغییر جایگاه سازمانی از بین نمیرود. این سرمایه حاصل سالها تصمیمگیری، پاسخگویی و حفظ اصول حرفهای است. نسلی از مدیران نفتی، بیش از آنکه نگران دیده شدن باشند، نگران ماندن نام خود در تاریخ این صنعت بودند. بازگشت به همین نگاه میتواند یکی از مسیرهای احیای سرمایه انسانی صنعت نفت باشد.
زیرا تجهیزات، منابع مالی و پروژهها قابل جایگزینی هستند، اما از بین رفتن اعتماد به مدیران، هزینهای است که بازسازی آن سالها زمان خواهد برد.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
