خبرگزاری میز نفت:
به گزارش میز نفت، در ۲۷ اسفند ۱۴۰۴، چهار پالایشگاه گازی پارس جنوبی هدف حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفتند و بخشی از تأسیسات و تجهیزات آن‌ها آسیب دید. پس از پایان حملات، بازسازی این پالایشگاه‌ها برای بازگشت به مدار تولید در دستور کار وزارت نفت قرار گرفت و مسئولیت اجرا میان دو مجموعه تقسیم شد؛ بازسازی دو پالایشگاه به شرکت مهندسی و توسعه گاز ایران سپرده شد و دو پالایشگاه دیگر در اختیار شرکت نفت و گاز پارس قرار گرفت.
تا اینجا، موضوع تقسیم کار برای احیای تأسیسات آسیب‌دیده بود. اما وقتی برآوردهای مالی دو مجموعه مشخص شد، اختلافی قابل‌توجه به چشم آمد؛ شرکت مهندسی و توسعه گاز هزینه بازسازی هر پالایشگاه را حدود ۲۵۰ میلیون دلار برآورد کرده، درحالی‌که شرکت نفت و گاز پارس برای بازسازی هر پالایشگاه رقمی نزدیک به ۵۶۰ میلیون دلار در نظر گرفته است.
به این ترتیب، هزینه پیش‌بینی‌شده برای بازسازی دو پالایشگاه تحت مسئولیت شرکت مهندسی و توسعه گاز، مجموعاً ۵۰۰ میلیون دلار است، اما همین رقم برای دو پالایشگاه تحت مسئولیت شرکت نفت و گاز پارس به یک میلیارد و ۱۲۰ میلیون دلار می‌رسد؛ اختلافی معادل ۶۲۰ میلیون دلار.
خسارت‌های مشابه، هزینه بیش از دوبرابری
بررسی‌های میز نفت نشان می‌دهد نوع و گستردگی آسیب‌های واردشده به پالایشگاه‌های دو مجموعه، شباهت قابل‌توجهی دارد. با این حال، شرکت نفت و گاز پارس برای بازسازی هر پالایشگاه ۳۱۰ میلیون دلار بیشتر از شرکت مهندسی و توسعه گاز پیش‌بینی کرده است؛ اختلافی که مجموع آن برای دو پالایشگاه به ۶۲۰ میلیون دلار می‌رسد.
تفاوت مشخصات تجهیزات، میزان تخریب و شرایط اجرایی می‌تواند هزینه بازسازی را تغییر دهد. پرسش اینجاست که در این پروژه‌ها چه تفاوتی وجود دارد که برآورد شرکت نفت و گاز پارس را به بیش از ۲.۲ برابر رسانده است؟
پیگیری موضوع، ابهام دیگری را نیز پیش می‌کشد. ظاهراً شرکت نفت و گاز پارس دامنه عملیات گسترده‌تری برای پروژه‌های خود تعریف کرده است. بنابراین، پیش از مقایسه قیمت‌ها باید روشن شود فعالیت‌های اضافه شامل چه اقداماتی است، برای جبران کدام خسارت‌ها پیش‌بینی شده و آیا اجرای همه آن‌ها برای بازگرداندن پالایشگاه‌ها به مدار تولید ضرورت دارد؟
پیش از قراردادها پاسخ دهید
پاسخ در اسناد فنی و مالی پروژه‌هاست؛ از گزارش ارزیابی خسارت و فهرست تجهیزات تا مقادیر عملیات، شرح خدمات و قیمت‌های پیشنهادی. مقایسه این مدارک مشخص می‌کند اختلاف هزینه تا چه اندازه به نیازهای واقعی بازسازی مربوط است و چه میزان از آن به شیوه تعریف پروژه‌ها و قیمت‌گذاری بازمی‌گردد.
این بررسی باید با ورود دستگاه‌های نظارتی و بخش‌های تخصصی وزارت نفت، پیش از نهایی‌شدن قراردادها و ایجاد تعهدات مالی انجام شود. بازگشت سریع پالایشگاه‌های آسیب‌دیده به مدار تولید ضروری است، اما فوریت بازسازی نباید هزینه‌ها را از بررسی مصون کند.
اکنون وزارت نفت باید توضیح دهد چرا بازسازی دو پالایشگاه با خسارت‌های مشابه، در یک مجموعه ۵۰۰ میلیون دلار و در مجموعه دیگر یک میلیارد و ۱۲۰ میلیون دلار برآورد شده است. اختلاف ۶۲۰ میلیون دلاری، رقمی نیست که بتوان بدون ارائه مستندات فنی و مالی از کنار آن گذشت.
منبع:
خبرگزاری میز نفتاین خبر به صورت اتوماتیک جمع آوری شده است در صورتی که منافاتی با قوانین دارد لطفا از طریق صفحه تماس با ما گزارش دهید.
